Friday, July 3, 2009

Saya Mungkin Menganggapnya Satu Kebetulan


Saya mungkin menganggapnya satu kebetulan, bila:

Sewaktu arwah Ayah baru saja meninggal dunia pada 3.45 petang Sabtu, 13 Mac 2004. Seketika kemudian di bilik mayat hospital menanti pelepasan jenazah Ayah saya untuk dikebumikan. Seusai semuanya, saya dan Andak berjalan keluar menuju ke tempat parkir kereta untuk pulang ke rumah. Jenazah akan dibawa oleh van jenazah. Ketika itu juga langit gelap hendak hujan. Ketika itu juga Andak berkata “Tengoklah, langit pun gelap nak hujan. Inilah orang kata orang baik ataupun bijak kalau mati bumi turut menangisi dengan hujan,”. “Oh, ye ke? Tak sangka pula dunia nak mengangisi juga kematian ayah” balas saya. Tapi dalam fikiran saya ini mungkin kebetulan saja. Mungkinkah?

Saya mungkin menganggapnya satu kebetulan, bila:

Beberapa minggu selepas Haji Jalal meninggal dunia, Mak dan juga Wan Adib (Mak Siti panggilan saudara saya yang lebih tua) merancang untuk melawat seorang jiran yang baru sahaja selesai menjalani pembedahan di kepala. Ketika menunggu Wan Adib datang ke rumah, saya duduk agak tersorok. Sebaik ternampak kelibat saya, Wan Adib terus berkata “Ada Adli rupanya”. Mungkin risau jika melihat tiada siapa yang menemani mereka berdua untuk berziarah itu. Tapi Mak memilih untuk berjalan kaki walaupun saya tahu jaraknya agak memenatkan bagi warga manusia yang seusia dengan mereka. Maka kami berjalanlah berempat pada mulanya dengan orang gaji Wan Adib itu memimpin dia dan saya pula memimpin mak saya. Sampai sahaja di rumah pak cik tersebut, Kak Su orang gaji Wan Adib pun terus pulang. Saya kebingungan. Memikirkan bagaimana hendak memimpin dua orang tua ini nanti kalau mahu pulang. Selesai berziarah, saya memimpin keduanya untuk pulang ke rumah. Memang lega, kerana langit pun meredupi laluan kami. Yalah, keluar rumah sebentar tadi masih pagi. Kini hendak pulang ke rumah semula matahari sudah meninggi mengikuti syarat di tengah hari. Di pertengahan jalan, Kak Su ternampak kami dan beliau mengambil peranan untuk memimpin Wan Adib dan saya semula dengan mak saya. Sebaik sampai ke rumah, langit kembali terang. “Fuuh, nasib baik. Sampai rumah je barulah terang balik. Kalau tidak panas berpeluh kita ni mak,” kata-kata saya untuk mengisi ruang bicara. “Itulah, Tuhan sayang pada kita. Ditolongnya redupkan jalan pulang,” balas mak saya. Tapi dalam fikiran saya ini mungkin kebetulan saja. Mungkinkah?



FEAR IS THE PATH TO THE DARK SIDE. FEAR LEADS TO ANGER. ANGER LEADS TO HATE. HATE... LEADS TO SUFFERING.
- Master Yoda -

Tuesday, June 9, 2009

しょうがない 夢追い人

これ以上長く一緒にいると 私もダメになりそう
あなたの夢が叶うなんていつなの?

まるで少年ねいつもキラキラ したいことばかりしてる
その目を好きになったあの日

時間が過ぎたことを あなたわかってるの
あぁ 学生の気分でいるのね

何も知らない あなたの寝顔を見ていると
思い出と涙が溢れてく

これで最後と 何度も頭をよぎるけど
白い歯の笑顔を思い出す

しょうがない 夢追い人


これ以上長く一緒にいると 私もダメになりそう
あなたの夢が叶うなんていつなの?

まるで少年ねいつもキラキラ したいことばかりしてる
その目を好きになったあの日

時間が過ぎたことを あなたわかってるの
あぁ 学生の気分でいるのね

何も知らない あなたの寝顔を見ていると
思い出と涙が溢れてく

これで最後と 何度も頭をよぎるけど
白い歯の笑顔を思い出す

しょうがない 夢追い人

それでも今夜で本当に最後 心に誓ったけれど
そんな日に限って優しくするのね

あなたわかるでしょ? 現実という大きな壁があるのを
気付かないふりしてるだけでしょ

何度も諦めた あなたと進むのを
あぁ どうしても踏ん切りつかない

何も知らない あなたの洋服にアイロン
してる手に涙は落ちていく

いつかあなたのその夢 叶う時来るのかな
2人して祝福できるかな

しょうがない 夢追い人


これ以上長く一緒にいると 私もダメになりそう
あなたの夢が叶うなんていつなの?

まるで少年ねいつもキラキラ したいことばかりしてる
その目を好きになったあの日

時間が過ぎたことを あなたわかってるの
あぁ 学生の気分でいるのね

何も知らない あなたの寝顔を見ていると
思い出と涙が溢れてく

これで最後と 何度も頭をよぎるけど
白い歯の笑顔を思い出す

しょうがない 夢追い人

それでも今夜で本当に最後 心に誓ったけれど
そんな日に限って優しくするのね

あなたわかるでしょ? 現実という大きな壁があるのを
気付かないふりしてるだけでしょ

何度も諦めた あなたと進むのを
あぁ どうしても踏ん切りつかない

何も知らない あなたの洋服にアイロン
してる手に涙は落ちていく

いつかあなたのその夢 叶う時来るのかな
2人して祝福できるかな

しょうがない 夢追い人

何も知らない あなたの寝顔を見ていると
思い出と涙が溢れてく

何も知らない あなたの洋服にアイロン
してる手に涙が落ちていく

いつかあなたのその夢 叶う時来るのかな
2人して祝福できるかな

しょうがない 夢追い人
それなのにあなたが好き

ENGINEERING: A DESIGNER KNOWS HE HAS ACHIEVED PERFECTION NOT WHEN THERE IS NOTHING TO LEFT TO ADD, BUT WHEN THERE IS NOTHING LEFT TO TAKE AWAY -Antoine De Saint Exupéry-

Sunday, June 7, 2009

In Memories... Shafiq


Inilah adalah hantaran semula artikel dari blog Friendster. Sudah dua tahun sejak 2007.

Perginya Seorang Sahabat:

Assalamualaikum...

2 minggu sblm ni, baru je jumpa... dah lame rpnya kta tak jumpa... last skali kat family day utk kluarga kita kat PD hari tu... pas tu, bile ko dtg nak amik wan, ngn umi ngn dibah skali, itu la kita jumpa, mamak pun baru nak amik final. so blik la jap wlaupun rase x nk balik. mmg tak rugi la blik hari tu, dpt jumpe ko walaupun tak rase pape. skjp kita buat keje pun jadilah, tlng isikan mnyk kt dlm van tu, haiii... kesian ko, kerja mamak ko pun kna tolong buatkn.

dah pnt tu, ko pun tido, dibah pun tido kat ko, umi ko tido kjp je. tapi mak ju dah nak blik jengka, mamak pun kna ikut gak. tapi bile nak salam mase nak balik tu mls nak kejut, wlaupun umi ko nak kejutkn, mak ju kata, "tak payah la kejut, pnt die tu". mamak pun malas la nk kejut. tapi tak sangka plak lps tgk ko tido hari tu, mamak dah x dpt tgk ko bgn lagi. tak sangka la kau takkan bgn utk selama2 nya.

Minggu ni lagi skali mak ju ko ajak mamak balik, tapi mamak ade paper lagi, slase ni math, killer subject tu, pas tu mak ju plan nak balik isnin, kalau pikir2 mmg gile la kalu balik time2 gini, study pun tak perfect lagi. tapi pkir 2 3 kali psl nk hntr komputer pny psl, mamak pun ikut la. kire same la situasi balik yg trjumpa kau 2 minggu lps. mula2 rase tak nak balik tapi Allah dah takdirkan mamak balik jgk. aish, mmg unik. rpe2 nye nak tak nak, mmg dah takdir mamak akan balik jgk. sequence kjadian bnda ni mmg btul2 dah tersusun, tinggal berlaku je. dan tak sangka kau pergi dlm minggu yg mamak balik kali ni. tak sempat nk borak2 lagi ngn ko, masa dah berhenti buat kau.

sedih rasenye, kwn yg slame ni bersama2 kalu ade function family, raye ke, kenduri ke, kita je sesame, buat keje tu, buat keje ni, tapi dah tak dpt buat lagi dah bnda2 tu sume sesame. tadi lps dgr khabar angin ko kmlngn, mamak tak de la pikir bkn2. maklumlh, selasa ni preksa math. mls nak pkir ngarut2. tapi wan uda dah tau dah, die x nk ckp lagi psl tak konpem. tapi, ayah kau telefon mamak, ckp sape ade kt umah. mamak ckp la takde sesape, wan pun takde kat umah ni. ayah kau terus ckp, yg kau dah meninggal, terkedu mamak dgn menggigil skali. tak sngka la bnda yg bkn2 tu la plak yg berlaku. ayah kau tak dpt nak smbng lagi ayat die. rsnye die mngis pas tu. die pun mntk tlg kt mamak srh call kluarga lain tlg bagitau.

sedih betul rasenye, tak dpt nk wat pape. ko pgi skjp je rasenye, baru je lps spm. Memamng btul2 baru lepas kau SPM. Igt lagi ummi kau surh mamak temankan pegi Manjung tu, nak tunggu kau amek paper last. Kau jadi co-pilot mamak, tlg tunjukkan jalan. Habis kau punye SPM, kita balik Meru, petang tu kau bawak mamak naik motor kau yang dah takde tu sekarang. Sempat jugak kau tunjukkan Jalan Khamis, rumah kawan mamak tu. Dan tak sangka cabaran kau petang tu nak lalu sebelah kubur waktu maghrib, dpt kita lalui. Dan hujung hayat kau, mmg mamak nmpak kau mmg seorang yang good listener. Tapi lepas tu, perkara tak diingini tapi sudah ade dalam takdir mmg berlaku. x dpt nk bayangkan bagaimana bnda gini blh brlaku.

Tapi tak pe la. hidup kna teruskan... walaupun suasana akan berubah lps ni, takde lah geng ngn mamak lps ni kalau ade function pape kt dlm kluarga kita ni.

Shafiq, kita ttp geng baik sampai bile2. Ok?

(Al-Fatihah saya minta Tolong kpd anda semua yg trbaca artikel ni kpd anak saudara saya Mohd Shafiq Saiful Bakhri yang tlh meninggal dunia pada hari Sabtu 5/5/2007. Semoga Allah mencucuri rahmat ke atas ruh beliau. Amin.)

2 TAHUN KEMUDIAN:

Shafik, mamak rindukan kau. Mamak, anak bongsu yang menjadi pak cik kepada kau, sedangkan kita hanya beza 2 tahun sahaja. Dalam kepala ni, mamak sebenarnya sudah berlatih untuk menerima apa2 berita yang berkaitan dengan kematian. Sebab mamak sedar, sbgai anak bongsu yang lahir agak lambat, mamak kena hadapi pelbagai kematian yang banyak.

Kematian atuk kau, ayah mamak sendiri, sebnarnya mamak dapat mengawal perasaan. Tapi menerima berita kematian kau memang bergenang hingga kini sebenarnya. Sungguh berbeza perasaannya. Tapi, 10 bulan kemudian, ummi kau pula pergi menemani kau. Lagi sekali kematian tak dijangka. Kita manusia, bila-bila saja akan mati. Tapi kematian yang awal, belum lagi dalam minda mamak untuk mamak bersedia.

Semoga kalian bertiga, Ayah, Shafik dan Kak Ngah selamat di dalam kubur.

Doaku hanyalah: Yal Allah, kau ampunilah dosa ayahku, kakakku Asiah dan Shafik. Ya Allah, Kau cucurikanlah rahmat ke atas ruh ayahku, kakakku Asiah dan Shafik. Ya Allah, kau letkkanlah Ayahku, kakakku dan Shafik di kalangan orang yang soleh dan solehah. Amin ya Rabbal Alamin.

ENGINEERING: A DESIGNER KNOWS HE HAS ACHIEVED PERFECTION NOT WHEN THERE IS NOTHING TO LEFT TO ADD, BUT WHEN THERE IS NOTHING LEFT TO TAKE AWAY -Antoine De Saint Exupéry-

Project Natal From Microsoft





Maaf... tak berkesempatan nak bercerita dengan idea sendiri. Buat masa ni. Silalah baca artikel-artikel dari laman webyang lain:

Wikipedia:

Project Natal (pronounced "na-tall"(IPA: [naˈtal])) is the code name for a "controller-free gaming and entertainment experience" by Microsoft for the Xbox 360 video game platform. Based on an add-on peripheral for the Xbox 360 console, Project Natal enables users to control and interact with the Xbox 360 without the need to touch a game controller, through gestures, spoken commands, or presented objects and images. The project is aimed at broadening the Xbox 360's audience beyond its typically hardcore base. Project Natal was first announced on June 1 at the 2009 Electronic Entertainment Expo. Microsoft said that over 1000 development kits began shipping to game developers that same day. Microsoft has not revealed any price or release date projections for Project Natal, stating only that it will not be released in 2009. Several observers expect the control system to be released in late 2010.

Youtube:

This video really amazed me and me wonder, the future in my head when I was a kid, is really coming in a near future. Surely Microsoft has surpassed Sony in console gaming. Please watch the video until it's done. (Even though it can be made with acting, but it seems Microsoft want to show what the add-on features can do)

Engadget:

Yes, it's real. Now you'll be able to change a tire... virtually. At E3 today, Microsoft finally took the wraps off the that rumored motion controller we'd been hearing about. Apparently the small, black device -- codenamed "Natal" -- will allow for an astoundingly wide range of actions by utilizing a group of sensors (the box itself sits beneath your TV), and the accessory will be capable of juggling multiple users during a single session. The demo Microsoft showed off included a skateboarding game (replete with a young man "air" ollie-ing), and a family playing a racing game (the dad was changing a tire, the daughter driving).

The add-on will offer features such as auto sign-in for players to Xbox Live (based on complex facial recognition), and sports extremely detailed body tracking which will be able to follow the individual movements of separate limbs. During the press event, the company demoed a painting app, which lets you use your entire body to handle virtual painting supplies, allowing you to do things like throw buckets of paint onto a canvas. Another title was shown off which featured a woman interacting with a young boy on the screen -- one of the company's creepier demos in recent memory. Unfortunately for us, Microsoft says the device won't be released during 2009. We're working on snagging some face time (literally!) with a demo unit, so stay tuned... E3 is off to a wild start!

Dari saya sendiri:

Wow, tak sabar rasanya. Tapi nampaknya keperluan utama untuk menikmati ini semua adalah TV LCD besar. Tapi saya ingin mengikut cakap abang saya "Tunggu kerjalah dulu". Ya, nampaknya apabila alat ini sudah berada di pasaran, ianya akan seiring dengan waktu saya bekerja nanti. InsyaAllah. Nampaknya, kepada Sony PS3, Goodbye, jumpa lagi kalau teringin untuk bermain Metal Gear Solid 4.

ENGINEERING: A DESIGNER KNOWS HE HAS ACHIEVED PERFECTION NOT WHEN THERE IS NOTHING TO LEFT TO ADD, BUT WHEN THERE IS NOTHING LEFT TO TAKE AWAY -Antoine De Saint Exupéry-

Friday, May 1, 2009

3rd Language... Continued

Salam. Lama sudah tak menulis. Kali ini terasa menarik untuk menulis. Maklumlah, internet tengah laju dan laptop kawan sedang tidak digunakan. Jadi, mengikut tajuk, ini adalah kesinambungan dari artikel blog terdahulu.

Wah, selesai sudah satu semester belajar bahasa Jepun. Memang menarik, tak bohong! Sambil itu, dapat juga merealisasikan impian untuk membuat sebuah cerita video pendek. Tajuknya "Neko" maknanya kucing. Jikalau ada rezeki nanti, bolehlah saya memuatnaik ke Youtube, InsyaAllah.

Teringat pada awal semester, ini antara yang kami belajar:

1) Watashi wa Aderi desu.
- Saya adalah Adli

2)Watashi wa UiTM no gakusei desu.
- Saya adalah pelajar UiTM.

3) Anata no keitai denwa-bango wa nan-ban desu ka.
- Apa nomor telefon bimbit awak? (lain macam je)

Dan macam-macam lagi sebenarnya. Tapi tak dan rasanya nak tulis di sini. Cuti kali ni, azam nak menajamkan kelancaran untuk menulis dan memahamkan tulisan Hiragana. Agak mencabar, tapi dek kerana minat, Alhamdulilah dapat jugak menjawab soalan-soalan dalam tulisan Hiragana tempoh hari. Semoga maju jaya rakan-rakan seperjuangan dalam kelas Bahasa Jepun. Gambatte kudasai Sali-san, John-san, Muizzah-san, Shima-san, Yati-san to Emi-san.

ENGINEERING: A DESIGNER KNOWS HE HAS ACHIEVED PERFECTION NOT WHEN THERE IS NOTHING TO LEFT TO ADD, BUT WHEN THERE IS NOTHING LEFT TO TAKE AWAY -Antoine De Saint Exupéry-

FINAL EXAM PAPER FOR CIVIL ENGINEERING STUDENTS

download here:
http://www.megaupload.com/?d=DD06PQSP

courtesy from: Hilfi Kamsani (http://susahgiler.blogspot.com)

PS: Sori, dah nak abes exam, baru wat benda gini. At least, exam blum habis lagi kan,kan,kan???

ENGINEERING: A DESIGNER KNOWS HE HAS ACHIEVED PERFECTION NOT WHEN THERE IS NOTHING TO LEFT TO ADD, BUT WHEN THERE IS NOTHING LEFT TO TAKE AWAY -Antoine De Saint Exupéry-

Thursday, March 5, 2009

Geng: Pengembaraan Bermula --- WOW


9.14 A.M. – Monday 2/3/2009 AD



This is the first 3D animated movie from Malaysia. First of all, don’t underestimate the title even it is not so catchy, but since the performance from the production team was so good , no wonder this movie get a positive review from local audiences. Don’t worry, this is the honest one. Not like other articles where they just want to satisfy the local movie scene and then they say the film is good. I admit, this is the third Malaysian movie I watched in cinema and finally this is the most satisfied Malaysian movie I ever watched. Sorry to say, the storyline is good but not the best but it’s ok because it really matched with Malaysian story. My advice to you, don’t ever to compare this one with Finding Nemo or Shrek but if you watched closely, it almost the same with Jimmy Neutron. Of course it is completely same with the Upin & Ipin series. Upin & Ipin was intended to promote the movie and this series only a side mission from Les Copaque but I think it is completely working.

You know, this is my side of story. Even in the first week of this movie opening, I’ve started to persuade my friends to watched, but unfortunately, because mixed feeling about watching Malaysian animation, so many of them refuse to follow. Finally the plan collapse and I really disappointed. Then, one of my friends watched this movie nearby with his home and give really good review. Other female friends also give a good review. On the last Friday morning, I’ve decided to watch it and I don’t care if I have to watch it alone. Then I silently ask my friend and two of them agree to follow. It’s ok even it just three of us. After queuing up to buy the tickets, I looked at the screen and it stated this movie for night show has already sold out. And I don’t know whether this evening show is available or not. Maybe it is destined for us; there are three seats at the back, not at the front just nice for three of us. Then, after we bought the tickets, that evening show is completely sold out. Can you imagine, for a Malaysian movie in its third week already sold out. According from my friend, the tickets show for Geng was sold out during the weekend and this is happen at Geng only, not Street Fighter, Benjamin Button, Rasukan Ablasa and other else. This is a good sign and I hope it will open up the Malaysian eyes and minds to the appreciation of animation and anti-piracy. But, what happen to my friends who arrogantly refuse to follow me? It’s funny. I returned home with satisfaction and I with my friends told them our experiences and how the movie was. Then I showed them the trailers, sneak peek and also The making of… through Youtube to them and what, they also wanted to watch it, but it’s too late. Sorry guys, I won’t conduct any movie going after this if I don’t really want to watch it. Haha.

And this is good news to Kak Ju, do you remember our discussion about making an adventure script. And there was none in Malaysia has done the adventure film? Happy to say, this is the adventure film. You will smile because finally it’s here, A Malaysian Adventure Movies. Only it is in 3D animation form. Layered with Malaysian scene of joke, the older audiences will laugh from their heart and children will be happy of the cuteness and International will amazed the harmony because of different race and religion. I strongly recommended all of you try to watch this movie because it worth it. Honestly I will give 4.5/5 to this movie and it’s mean this movie must be watched at the cinema. Good luck Les’ Copaque, all of you have done well.


ENGINEERING: A DESIGNER KNOWS HE HAS ACHIEVED PERFECTION NOT WHEN THERE IS NOTHING TO LEFT TO ADD, BUT WHEN THERE IS NOTHING LEFT TO TAKE AWAY -Antoine De Saint Exupéry-